Stabilne próżnie
Ostatnio uczeni osiągnęli pewien postęp; w szczególności w 2003 roku Shamit Kachru, Renata Kallosh i Andrei Linde ze Stanford University wraz z Sandipem Trivedim z Tata Institute of Fundamental Research w Mumbaju w Indiach wykazali, że krajobraz ma minima, w których może się znajdować nasz Wszechświat2. Nie ma pewności, jak liczne są stabilne próżnie (tzn. ile jest punktów, w których kulka może spoczywać), ale ich liczba może być olbrzymia. Niektóre badania zdają się sugerować, że dopuszczalne są geometrie z 500 rączkami. Na każdą rączkę możemy nawinąć różną liczbę linii strumienia, ale niezbyt dużą, gdyż w przeciwnym wypadku przestrzeń stałaby się niestabilna (w takim sensie, jak to przedstawia prawa część krzywej na rysunku). Jeśli przyjąć, że na każdą rączkę da się nawinąć najwyżej dziewięć linii strumienia, będziemy mieli do czynienia z 10500 konfiguracji. Gdyby na każdej rączce mogła znajdować się najwyżej jedna linia strumienia, mielibyśmy do czynienia „już tylko” z 2500, czyli z około 10150, konfiguracji.